Znajdą Państwo tutaj bliższe informacje na następujące tematy:

Kiedy najlepiej wybrać się w podróż Koleją Transsyberyjską?

Najlepszy okres na podróż Koleją Transsyberyjską zależy przede wszystkich od Państwa życzeń i oczekiwań. Każda pora roku może być fascynująca i ma swoje pozytywne strony, które można odkryć w sposób szczególny właśnie podczas podróży koleją.

Jeżeli wybierają się Państwo w podróż Koleją Transsyberyjską po raz pierwszy, polecamy wczesne lub późne lato (przełom czerwca i lipca lub przełom sierpnia i września), gdyż są to dwa krajobrazowo najbardziej atrakcyjne okresy na taką podróż. Także z praktycznego punktu widzenia koniec wiosny oraz początek lub koniec lata najlepiej nadają się na tego typu wyprawę (nie ma wtedy jeszcze wielkiego tłoku w wagonach i nie jest jeszcze/już zbyt gorąco). Kolejne podróże mogą Państwo zaplanować w okresie zimowym mając dzięki temu wspaniałe ciekawe porównanie i mogąc tym sposobem w pełni odkryć wszystkie uroki podróży Koleją Transsyberyjską podczas obu sezonów.

W celu ułatwienia Państwu podjęcia decyzji przygotowaliśmy poniższe zestawienie porównawcze:

Jesień i zima (poczatek X – koniec IV)

Zalety: mały ruch, mniej turystów i innych pasażerów, luźniej w wagonach, poznajemy typowy trudny klimat syberyjski, możliwość zrobienia ciekawych zdjęć zaśnieżonych terenów, najniższe ceny biletów z wyjątkiem okresu od 20 grudnia do 15 stycznia.

Wady: parujące i pokryte mrozem szyby (przydatna jest wtedy skrobaczka), duże różnice temperatur na zewnątrz i wewnątrz wagonów (ma to znaczenie zwłaszcza podczas zakupów na peronach stacji pośrednich i podczas robienia zdjęć na zewnątrz), w zasadzie niezmienny widok śniegu lub szarości za oknem; uwaga – w okresie od połowy grudnia do połowy stycznia, a także od połowy kwietnia do połowy maja dojazd na Wyspę Olchon jest niemożliwy, gdyż jezioro wtedy zamarza i promy już nie mogą a samochody jeszcze nie mogą przeprawić się po lodzie na drugi brzeg.

Wiosna (koniec IV – połowa VI)

Zalety: piękne, kolorowe, zmieniające się co setki kilometrów krajobrazy, dobre możliwości fotografowania, w dalszym ciągu jeszcze w miarę luźno w wagonach, optymalna temperatura na zewnątrz i wewnątrz przedziałow.

Wady (nie dotyczą jazdy pociągiem): w wypadku pobytu w Mongolii poza Ułan Bator noclegi w jurtach są zwykle niemożliwe do połowy maja, z kolei do połowy czerwca pogoda jest bardzo zmienna; od połowy kwietnia do połowy maja dojazd na słynną Wyspę Olchon na Jeziorze Bajkał jest niemożliwy ze względu na rozmarzający lód – promy jeszcze nie moga, a samochody już nie mogą przeprawiać się na drugi brzeg po lodzie.

Lato (połowa VI – koniec VIII)

Zalety: piękne, zmieniające się krajobrazy, podobnie jak wiosną, dobre możliwości fotografowania.

Wady: tłok w przedziałach, duże temperatury na zewnątrz, szczególnie w lipcu, a przez to i wewnątrz przedziałów, bilety są w tym okresie podróży najdroższe i bardzo szybko (na około 3-4 tygodnie przed terminem) kompletnie wykupione.

Późne lato i wczesna jesień (koniec VIII – początek X)

Zalety: równie piękne, kolorowe (jesienne), zmieniające się krajobrazy, dobre możliwości fotografowania, zdecydowanie mniejszy tłok w przedziałach niż latem, optymalna temperatura na zewnątrz i wewnątrz przedziałow.

Wady: brak!

Którą klasą jechać?

1 klasa

Klasa pierwsza (tzw. luks) (przedział dwuosobowy)jest klasą najdroższą. Polecamy ją szczególnie osobom podróżującym samotnie i nie pragnącym zbytnio towarzystwa lub chcącym zasmakować uczucia samotności. Istnieje możliwość wykupienia całego przedziału dla siebie. Przedziały pierwszej klasy polecamy ponadto przede wszystkim parom bądź osobom podróżującym we dwójkę nie pragnącym nieznanego towarzystwa.

2 klasa

Osobom wybierającym się samotnie i nie stroniącym od towarzystwa polecamy podróż drugą klasą (przedział czteroosobowy) ze względu na większe możliwości integracji wewnątrz przedziału i wagonu oraz ze względu na większe prawdopodobieństwo natrafienia na sympatyczną osobę w swoim wieku, dzięki której doznania międzykulturowe będą silniejsze i bogatsze, a brak nudy gwarantowany, przez co z kolei podróż dużo ciekawsza i nie taka samotna. Plusem w stosunku do klasy trzeciej jest możliwość zamknięcia przedziału od środka, minusem – droższy bilet. Bilety klasy drugiej są wprawdzie o około połowę tańsze od biletów klasy pierwszej, jednak około dwa razy droższe od klasy trzeciej.

3 klasa

Natomiast osobom jadącym właśnie w celu nawiązania nowych kontaktów i szukającym towarzystwa, jeszcze bardziej może odpowiadać podróż klasą trzecią (wagon sypialny bez zamykanych przedziałów). Klasa trzecia jest warta polecenia także ze względu na stosunkowo niską cenę biletu. Warunki podróżowania są wprawdzie dość dobre, jednak również odpowiednie do ceny: ze względu na brak wydzielenia wagonu na zamykane przedziały, panuje w nim tłok, hałas i rozgardiasz, należy uważać na bagaż, także w nocy.

Z pewnością warto zatrzymać się na co najmniej dwa dni w każdej ze stolic: Moskwie, Ułan Bator oraz Pekinie. Warto wybrać się na objazdową wycieczkę do Złotego Pierścienia wokół Moskwy.

Perłą Syberii jest bez wątpienia Jezioro Bajkał. Odcinek trasy prowadzący wzdłuż tego jeziora jest według wielu najpiękniejszym odcinkiem Kolei Transsyberyjskiej. Szczególnie polecamy wyprawę na wyspę Olchon, która jest niewątpliwie cudem natury i godna polecenia przede wszystkim dla miłośników zwierząt i roślin. Ten, kto nie ma okazji zatrzymać się w Irkucku i pojechać bezpośrednio nad jezioro, powinien wybrać taki pociąg, który ten odcinek pokonuje w ciągu dnia, nie w nocy.

Do ciekawych miast po drodze należą ponadto:

Jekaterynburg – ze względu na smutne wydarzenie historyczne, jakie miało tutaj miejsce, mianowicie zamordowanie cara Mikołaja II i jego rodziny

Nowosybirsk – niezaprzeczalna stolica i największe miasto Syberii, warte zobaczenia zabytki, jak np. Katedra Aleksandra Newskiego, dworzec kolejowy, a także liczne przykłady architektury czasów stalinowskich

Irkuck – warto zajrzeć do Muzeum Krajoznawczego, Muzeum Dekabrystów i przyjżeć się typowej architekturze drewnianej miasta; warto też pojechać do oddalonej o około 70 km wioski o nazwie Listwianka, aby przyjrzeć się typowej osadzie nad brzegiem Jeziora Bajkał

Ułan Ude – ciekawe są zachowane do dziś stare obiekty handlowe z XVIII i XIX wieku, bogato rzeźbione w drewnie i kamieniu, przykład rosyjskiego klasycyzmu oraz drewniane i równie bogato rzeźbione domy mieszkalne, a także sobór Odigitrijewski

Ciekawy jest poza tym Rezerwat Przyrody „Stolbi“ niedaleko Krasnojarska.

Z pewnością warto jest dojechać do Władywostoku. Znajdujące się tam liczne muzea związane są tematycznie z portową funkcją miasta. Godny uwagi jest olbrzymi port morski z zatoką Złoty Róg położoną pośród wzgórz.

Jeżeli planują Państwo postoje po drodze, a do dyspozycji jest niewiele czasu i pieniędzy, proponujemy wysiąść w Nowosybirsku i Irkucku, bądź tylko w Irkucku i dotrzeć bezpośrednio do oddalonego o 70 km od Irkucka Jeziora Bajkał. Na trasie Irkuck – Listwianka kursują autobusy, a także taksówki (średni koszt za przejazd do trzech osób w jedną stronę to 50 – 60 USD).

Z kolei jeżeli nie wybierają się Państwo do Władywostoka, lecz do Pekinu przez Mongolię, polecamy zatrzymać się w Ułan Bator, a nawet skorzystać z możliwości zobaczenia na własne oczy wielkiej Pustyni Gobi. Jeśli zdecydowali się Państwo na trasę przez Mandżurię, polecamy wysiąść w Harbinie. To związane historycznie z Polakami chińskie milionowe miasto o bardzo specyficznej wielokulturowej atmosferze proponuje mieszankę akcentów rosyjskich i chińskich.

Zapraszamy też do działu Trasa Kolei Transsyberyjskiej, w którym znajdą Państwo bardziej szczegółowe informacje na temat mijanych miejscowości, oraz do działu Ciekawostki, który obfituje w dane dotyczące osiągnięć rekordowych.

Transsyberyjski niezbędnik

Przed wyruszeniem w podróż Koleją Transsyberyjską warto pomyśleć
o należytym przygotowaniu do wyprawy.

Oprócz rzeczy, które standardowo zabierają Państwo ze sobą, polecamy następujący “Transsyberyjski niezbędnik”:

  • drobna gotówka na zakupy na peronach i w wagonie restauracyjnym (waluta odpowiednia do danego kraju przez jaki przejeżdżamy lub ostatecznie dolary amerykańskie)
  • wygodne obuwie, najlepiej plastykowe klapki ( ze względu na mokrą podłogę w toaletach)
  • mapy przemierzanych terenów, dobry przewodnik
  • słowniki i rozmówki odpowiednie do kraju, przez które przebiega trasa
  • aparat fotograficzny
  • długopis, kartki papieru
  • pocztówki, znaczki, ewentualnie koperty
  • ewentualnie dobra książka lub gazeta (choć o nudę trudno)
  • duże zapasy wody mineralnej do picia i do mycia, szczególnie latem
  • kawa, herbata, cukier (wrzątek dostępny jest w pociągu)
  • aspiryna, leki przeciwbólowe, węgiel i inne podręczne leki
  • nóż lub scyzoryk, kubek, łyżeczka
  • otwieracz do konserw i butelek, korkociąg
  • talerz lub deska do krojenia
  • ręcznik, ścierka, chusteczki
  • papier toaletowy, mydło
  • chusteczki odświeżające
  • suchy szampon do włosów (dostępny zazwyczaj w sprayu)
  • worek lub reklamówka na śmieci
  • saszetka na cenne rzeczy do noszenia przy sobie
  • wycieraczka/skrobaczka do szyb zimą

Pościel jest dostępna za drobną opłatą na miejscu u konduktora pociągu.

Polecamy zrobić kserokopię paszportu i wizy i przechowywać je
w innym miejscu niż oryginalne dokumenty.

Polecamy również zaopatrzyć się w pocztówki i znaczki jeszcze przed odjazdem pociągu, gdyż w trakcie podróży ciekawe opowieści same się piszą.

Życzymy udanej i ciekawej podróży!

Limit bezpłatnego bagażu przypadający na jedną osobę w pociągu to:

– w drugiej klasie: 36 kg
– w pierwszej klasie: 50 kg.

Wielkość jednej sztuki bagażu nie może przekroczyć 1,8 m łącznie (szerokość + długość + wysokość).

Czasem do pociągów dołączane są specjalne wagony bagażowe. Jednak informację o tym, czy do danego pociągu będzie dołączony taki wagon, można uzyskać tylko na miejscu w dniu odjazdu pociągu.

W wypadku posiadania większej ilości bagażu, należy go zgłosić przed podróżą policji kolejowej ulokowanej z przodu składu pociągu, uiścić dodatkową opłatę i oddać do wagonu bagażowego, jeżeli takowy jest dołączony do pociągu.

Bagaż nie przekraczający bezpłatnego limitu przechowywany jest przez podróżnych w przedziale: albo pod albo nad łóżkiem, w zależności od przydzielonego łóżka. Przy łóżku dolnym zazwyczaj trzeba podnieść jego klapę, nad łóżkiem górnym znajduje się natomiast dość spora wnęka na bagaż. W przedziałach klasy pierwszej łóżek górnych nie ma, miejsce na bagaż jest zatem tylko pod łóżkiem.

Często spotkać się można z „wymianą“ miejsca na bagaż, także między przedziałami. Można zostać zapytanym/poproszonym o możliwość przechowania cudzego większego bagażu w swojej komorze. Wielu Rosjan przewozi Koleją Transsyberyjską ogromne ilości towaru i jedzenia. W zasadzie nie należy wówczas odmawiać takiej osobie, zwłaszcza jeśli ma ona problem z ulokowaniem bagażu, a w naszej komorze bagażowej jest dużo miejsca. Podobnie my możemy skorzystać w miarę możliwości z pomieszczenia na bagaż innej osoby.

Istnieje możliwość zabrania do pociągu roweru. Należy go jednak “złożyć” tak aby mógł zmieścić się w komorze na bagaż pod lub nad łóżkiem. Wymiary komory bagażowej pod łóżkiem wynoszą odpowiednio około: 50 cm / 110 cm / 25 cm. Natomiast komora bagażowa nad łóżkiem ma wymiary: 30 cm / 180 cm / 60 cm.

Możliwy jest także przewóz roweru linią lotniczą Aeroflot:

  • rowery należy koniecznie zgłosić podając ich faktyczną wagę (jeśli zamówienie złożą Państwo u nas, wówczas należy to zgłosić nam – my przekażemy informację do Aeroflotu)
  • rowery należy spakować, jednak wybór rodzaju i sposobu pakowania należy do pasażera – można nawet oddać rowery bez pakowania, linia lotnicza nie ponosi jednak odpowiedzialności za uszkodzenia, dlatego polecamy spakować je jak najlepiej, chowając lub demontując pedały i inne „wystające“ części roweru
  • Aeroflot dopuszcza 20 kg bagażu + 10 kg bagażu podręcznego (łacznie 30 kg od osoby), jednak bagaż podręczny nie może być duży – musi się zmieścić do komory nad siedzeniem
  • przekroczenie dopuszczalnej wagi skutkuje dopłatą, wysokość dopłaty jest inna na każdym odcinku trasy, przykładowo: 15 EUR od każdego dodatkowego kg na odcinku Warszawa – Irkuck oraz 10 EUR od każdego dodatkowego kg na odcinku Moskwa – Warszawa
  • nie ma ograniczeń w zakresie liczby sztuk bagażu.

Do końca 2010 roku do pociągów dołączane były regularnie specjalne wagony bagażowe. Zwykle takie wagony pociadały pociągi o numerach: 6, 10 i 350. Od kwietnia 2011 sytuacja uległa zmianie i tym samym przewóz motocykli został przez kolej rosyjską uniemożliwiony. Z nieoficjalnych informacji wynika, że transport motocykli liniowymi pociągami pasażerskimi na trasie transsyberyjskiej ma być wkrótce całkowicie zakazany.

W sprawie przewozu motocykla lub innych większych sprzętów (np. żaglówki) polecamy zwrócić się bezpośrednio do kolei rosyjskiej celem transportu pociągiem towarowym lub do spedytora na trasie Polska – Rosja – Polska celem transportu samochodem ciężarowym.

Podróż Koleją Transsyberyjską z psem

Podróżowanie z psem jest możliwe wyłącznie w wagonie 2 klasy przy wykupienu całego przedziału oraz dodatkowego biletu dla psa. Podróż w wagonie 1 i 3 klasy z pupilem jest zabroniona. Cena biletu dla psa wynosi zwykle około 25-45% ceny biletu dla osoby dorosłej, jest jednak zależna od numeru pociągu.

Należy stawić się przed właściwym wagonem najpóźniej na 1 godzinę przed odjazdem pociągu. Ponieważ wagonów jest zazwyczaj ponad 30, dotarcie do wyznaczonego na bilecie naszego wagonu może zająć kilkanaście minut (na peronie panuje wówczas tłok, a długość całego pociągu może sięgać 500 m!).

Na peronach można za około 100 RBL (około 12 PLN) wynająć tragarza bądź wypożyczyć wózek do przewozu bagażu. Przy dużej ilości bagażu (od 35 kg) należy go zgłosić policji kolejowej na początku składu pociągu, uiścić dodatkową opłatę i oddać do wagonu bagażowego.

Każdy wagon jest oznaczony w sposób widoczny właściwym numerem (w oknie przy wejściu). Wstęp do danego wagonu mają tylko osoby posiadające ważny bilet ze wskazanym miejscem właśnie w tym wagonie. Do każdego wagonu przydzielonych jest po dwóch konduktorów, którzy bardzo skrupulatnie kontrolują pasażerów i nie wpuszczają żadnych innych osób do wagonu (taka sama procedura obowiązuje na stacjach pośrednich po drodze). Po peronie przechadza się ponadto kierownik pociągu, który swoim czułym okiem kontroluje całość procedury.

Znalezienie przydzielonego nam na bilecie miejsca w wagonie nie stanowi problemu. Miejsca są bowiem, podobnie jak wagony, oznaczone w sposób widoczny numerami i łatwe do znalezienia. Po uzgodnieniu z konduktorem i z osobami w przedziale możliwa jest zamiana miejsca sypialnego z inną osobą. Czasem zdarzają się podziały rodzin i znajomych, których nie dało się uniknąć przy zakupie biletów, pasażerowie mają jednak nadzieję, że sprawa wyjaśni się na korzyść ogółu już na miejscu w wagonie.

Pociąg odjeżdża zawsze punktualnie, po krótkim komunikacie w języku rosyjskim. Podobnie punktualnie odjeżdża on z każdej stacji pośredniej.

Gdy pociąg ruszy, konduktorzy zbierają wszystkie bilety w celu przeprowadzenia ponownej kontroli pasażerów. Teraz można jeszcze – po uprzednim uzgodnieniu z współtowarzyszami podróży – zgłaszać życzenia co do zamiany miejsc z innymi pasażerami.

Po rozlokowaniu pasażerów konduktorzy rozdają pościel, którą można nabyć za około 50 RBL = około 6 PLN. Czasem trzeba się po nią udać samemu do tzw. przedziału gospodarczego znajdującego się na początku każdego wagonu. Często z tego właśnie powodu tworzy się duża kolejka, którą należy po prostu spokojnie przeczekać we własnym przedziale, chyba, że odjazd pociągu jest w nocy, a my chcemy jak najszybciej położyć się spać. Wówczas należy tuż po odjeździe pociągu udać się do konduktora po pościel. Procedura ta nie dotyczy przedziałów pierwszej klasy, gdyż pościel jest tam już naszykowana na łóżkach.

Uwaga! Po dojechaniu na miejsce złożoną pościel należy oddać konduktorowi, w związku z czym przy zbliżaniu się do większych stacji również powstają olbrzymie kolejki na początku każdego z wagonów. Ze względu na tą sytuację należy odpowiednio wcześniej korzystać z toalety bądź z samowara stojącego na korytarzu. Należy zwrócić uwagę na to, że podczas przejazdu przez miasta (włącznie z czasem postoju na stacjach) toalety pozostają zamknięte i często nawet błagalne prośby o skorzystanie nie są w stanie pomóc. Konduktorzy konsekwentnie otwierają je dopiero po wyjechaniu z miasta.

Po wstępnym rozpakowaniu się przebranie się w wygodne ubranie należy do zwyczaju. Wtedy właśnie mężczyźni wychodzą z przedziału pozwalając kobietom dokonać tego “zabiegu” bez krępacji. Zwyczaj ten obowiązuje również późnym wieczorem, około godziny 22-23:00, kiedy to każdy przebiera się w pidżamę. Jeżeli jakiś mężczyzna zaniecha wyjścia z przedziału, oznacza to, że albo nigdy nie jeździł Koleją Transsyberyjską albo jest po prostu obcokrajowcem w sposób oczywisty nieobeznanym z ową kulturą. Opuszczenie przedziału przez mężczyzn jest wskazane na około 20-30 minut. Po otwarciu drzwi przedziału przez kobiety mogą przebrać się mężczyźni.

Po upływie około godziny od odjazdu pociągu w znajdującym się na początku przedziału samowarze woda jest już wrząca i można przygotować sobie pierwszą herbatę bądź kawę. Od tej pory wrząca woda jest do dyspozycji gości bezpłatnie przez 24 h na dobę.

Na początku każdego wagonu, tuż przy przedziale konduktora, znajduje się wielki samowar, z którego bezpłatnie można nalewać sobie wrzącą wodę dostępną 24 h na dobę. W korytarzu i w przedziałach nie wolno palić, w tym celu należy udać się do znajdującego się na końcu każdego wagonu “kącika” dla palących bądź do restauracji. Naprzeciwko toalety znajduje się kontener na śmieci, do którego należy najlepiej samemu opróżniać własne małe reklamówki z odpadkami.

Na środku każdego korytarza bądź na ścianie obok przedziału konduktorskiego wisi tabliczka z podanymi godzinami przyjazdu i odjazdu na stacje pośrednie. Należy uważać, gdyż wszystkie daty i godziny odjazdu podawane są według czasu moskiewskiego. Na początku każdego przedziału znajduje się toaleta służąca także za łazienkę, a często nawet i za prysznic.

Okna wagonów i przedziałów nie dają się otworzyć, gdyż są one lub powinny być klimatyzowane. Wagony są zimą bardzo dobrze ogrzewane.

W toalecie do dyspozycji gości są gniazdka elektryczne o napięciu zarówno 110, jak i 220 Volt.

Przedziały w wagonach Kolei Transsyberyjskiej są wyłącznie przedziałami sypialnymi. Wyposażenie wszystkich przedziałów należących do jednej klasy biletowej jest identyczne. Przedziały można zamknąć od wewnątrz. Nie ma podziału na przedziały damskie i męskie. Wszystkie przedziały są mieszane, w związku z czym wytworzyły się pewne zwyczaje i kultura jazdy Koleją Transsyberyjską, z którymi należy się przed podróżą zapoznać, a która wybawi nas z późniejszego zakłopotania w wielu sytuacjach (warto zobaczyć też dział Transsyberyjskie zwyczaje).

Przy każdym łóżku znajduje się malutka lampka nocna. Oświetlenie górne w przedziale można regulować. Ponadto w każdym przedziale przy jednym z dolnych łóżek znajduje się włącznik do radia “pokładowego”. W przedziałach nie ma gniazdek elektrycznych.

Należy pamiętać, że nie ma podziału na przedziały męskie i damskie. Wystawianie biletów odbywa się na zasadzie całkowitego przypadku. Podobnie nie mamy wpływu na to, czy otrzymamy miejsce dolne czy górne. Można oczywiście ubiegać się o miejsca dla kilku osób w tym samym wagonie i przedziale, jeżeli jest to jeszcze możliwe, bądź zarezerwować cały przedział dla siebie, wówczas płaci się za wszystkie

Na przestrzeni wielu lat wytworzyło się kilka znaczących zwyczajów, z którymi warto się zapoznać przed wyjazdem w celu uniknięcia ewentualnych poźniejszych niezręcznych sytuacji. Poniżej przedstawiamy najważniejsze z nich.

  • mężczyźni opuszczają przedział na około 20-30 minut w co najmniej czterech sytuacjach: tuż po ruszeniu pociągu i rozpakowaniu rzeczy, tuż przed stacją docelową, na krótko przed położeniem się spać oraz po przebudzeniu się, aby dać wspólnie jadącym kobietom możliwość przebrania się
  • w przedziale Rosjanie okazują się bardzo przyjacielscy i hojni częstując zabranym dla siebie jedzeniem i napojami współtowarzyszy podróży, warto jest więc mieć ze sobą choćby drobiazgi, które możemy wówczas im zaproponować
  • długie rozmowy w przedziałach przy wspólnym dzieleniu się jedzeniem i kieliszku alkoholu nie należą do rzadkości, a są wręcz rytuałem pozwalającym miło spędzić długie chwile podróży (oczywiście nagminne i hałaśliwe picie alkoholu w przedziałach, szczególnie w godzinach nocnych, jest surowo wzbronione)
  • tuż przed dojechaniem do stacji docelowej należy rozliczyć się z konduktorem za zakupione u niego wyżywienie, przy czym zostawienie skromnego napiwku należy do zwyczaju
  • warto zabrać ze sobą jakieś drobiazgi-pamiątki, które możemy podarować poznanej i polubionej osobie w ramach podziękowania za miło spędzony wspólnie czas podczas podróży

Pociąg zatrzymuje się na stacjach pośrednich średnio co 5-6 godzin. Na niektórych zatrzymuje się tylko na kilka, na innych na kilkanaście, na tych największych na 20-40 minut. Należy uważać, gdyż odjeżdża on zawsze punktualnie i bez wcześniejszej zapowiedzi. Ponieważ rusza on z miejsca bardzo powoli, a drzwi wagonów nie są zamykane automatycznie, można próbować dobiec i wskoczyć do pociągu. Jest to jednak praktyka polecana jedynie w nagłych i jednorazowych sytuacjach. Łatwiej i lepiej jest postarać się o dobry kontakt z konduktorem i powiadomić go o ewentualnej minutce spóźnienia w celu zrobienia większych zakupów bądź zdjęć na stacji. O tym gdzie dokładnie, kiedy i na jak długo zatrzymuje się pociąg, informuje tablica rozkładu jazdy.

Na dworcach kolejowych można kupić całą paletę drobnych przekąsek, napojów i innych potrzebnych podczas trasy rzeczy. Większość kiosków zlokalizowana jest bardzo blisko peronów, a niekiedy nawet na peronie. Ponadto na peronach, tuż przy drzwiach każdego wagonu ustawiają się Rosjanie ze świeżo upieczonym pieczywem, ciastem, drożdżówkami, jagodziankami, świeżo upieczoną rybą i innymi specjałami, które są zazwyczaj tak pyszne, że zaraz wraca się po następne. Często sprzedaż takiego towaru odbywa się bez wychodzenia z przedziału – przez okno. Kupić można nawet suszone grzyby, ryby, jaja i inne produkty.

Należy jednak uważać na produkty mięsne, które niestety nie zawsze są świeże. Ponadto należy uważać na własne pieniądze! W pośpiechu, podczas zwykle 15-minutowych postojów, nie zawsze jesteśmy w stanie je dokładnie policzyć, a wtedy pyszny obiad może przyprawić nas o ból głowy, gdy uzmysłowimy sobie ile kosztował.

Porozumieć można się zazwyczaj jedynie w języku rosyjskim. Atmosfera peronu podczas postoju pociągu niewiele różni się wówczas od atmosfery jarmarku. W końcu Kolej Transsyberyjska jest bardzo ważnym źródłem utrzymania i rozrywki dla mieszkańców stacji pośrednich.

Na stacjach pośrednich często wsiadają Rosjanie obładowani wielkimi torbami (najczęściej kobiety), w których przewożą różnego rodzaju towar pragnąc sprzedać go byle komu za byle jakie pieniądze. Są to bardzo często czapki futrzane, buty, kieliszki, święte obrazy i inne zbędne podczas podróży rzeczy, których jednak osoby te nie są w stanie sprzedać we własnym mieście, a które często otrzymują jako wynagrodzenie za pracę w fabrykach i zakładach przemysłowych na Syberii.

Konduktorzy są osobami odpowiedzialnymi w wagonie za: czystość, porządek, bezpieczeństwo i serwis polegający na sprzedaży herbaty, kawy, cukru, drobnych przekąsek, małych ręczników i pościeli.

Są oni pierwszymi osobami, z którymi należy się kontaktować w razie awarii, problemów ze współpasażerami, zapytań dotyczących trasy, nagłych potrzeb, chorób i w różnych innych sytuacjach. Nie tylko dlatego, ale również ze względu na przyjemną podróż, należy dbać o dobre stosunki z konduktorami.

Gdy zaskarbimy sobie ich serca, wówczas oni sami dbać będą o nasze dobre samopoczucie, a często nawet pomogą wtedy, kiedy nie muszą, np. zwrócą uwagę na to, czy jesteśmy w wagonie podczas ruszania pociągu ze stacji pośredniej lub wstrzymają na minutkę odjazd pociągu widząc jak robimy jeszcze zakupy w kiosku na peronie. Jest to bardzo ważne, gdyż pociąg rusza zawsze punktualnie, a konduktorzy nie mają obowiązku sprawdzania listy pasażerów. Ponadto czasem można przyspieszyć otwarcie toalety po długim postoju na stacji i przejeździe przez miasto, podczas których toaleta pozostaje zamknięta.

Prowizorycznej kąpieli można dokonać jedynie w toalecie. Istnieje wprawdzie zazwyczaj w pociągu możliwość skorzystania z prysznica, jednak jest to często połączone z koniecznością przedostawania się przez cały pociąg złożony z ponad 30 wagonów. Może się także okazać już na miejscu, że kabina jest nieczynna, bądź od wielu godzin zajęta, przez co wody brak. Ponadto najczęściej na cały pociąg przypada jedna kabina prysznicowa.

Polecamy zatem zabranie ze sobą tzw. suchych szamponów w sprayu oraz chusteczek odświeżających i dużych zapasów taniej wody mineralnej (najlepiej co najmniej 1,5 l na 1 dzień podróży). Głowę można umyć w toalecie w umywalce. Tutaj niezbędna okazać się może właśnie butelka z wodą, którą możemy się polać i spłukać w ten sposób głowę.

Latem można też próbować spryskać się lecącą z kranu wodą, nie zważając na kałuże wody na podłodze. Podłoga w toalecie powinna mieć bowiem odpływ (polecamy sprawdzić to jednak przed rozpoczęciem kąpieli!). Toalety są zazwyczaj często czyszczone przez konduktorów. Na jeden wagon przypada jedna toaleta, która jest zamykana na czas przejazdy przez miasta (włączając okres postoju na stacjach).

Restauracje w wagonach Kolei Transsyberyjskiej polecamy w zasadzie tylko w szczególnych wypadkach i co najwyżej przez pierwsze 3 dni podróży. Oczywiście wytrwałe, przyzwyczajone do stołówkowo – kolejowego jedzenia żołądki mogą pozwolić sobie na codzienne stołowanie się w nich w ramach możliwości własnego portfela. Jednak należy wziąć pod uwagę, że jedzenie to jedzie często w przegrzanych wagonach przez cały czas naszej podróży, przez co nie zawsze grzeszy świeżością.

W pociągach jadących do Mongolii i Chin wagony restauracyjne wymieniane są na każdej granicy. Standardowy rosyjski i chiński wagon restauracyjny oferuje 48 miejsc, mongolski tylko 32 miejsca albo i mniej. Karty dań prowadzone są w języku danego kraju oraz w języku angielskim. Płaci się walutą danego kraju (Rosja – rubel, Mongolia – tugrik, Chiny – yuan), rzadziej – przeważnie tylko w Mongolii – w dolarach amerykańskich.

Godziny otwarcia restauracji uzależnione są od frekwencji pasażerów oraz od jej personelu. W najlepszym wypadku restauracja jest czynna od godziny 6 rano do późnych godzin nocnych.

W niektórych pociągach można dokupić sobie tzw. pakiet serwisowy. Wówczas konduktor serwuje zimne i gorące potrawy restauracyjne, kawę, herbatę i inne napoje.

Podróż Koleją Transsyberyjską należy do jednych z najbardziej bezpiecznych. Należy w tym miejscu obalić niepoprawny mit o ogromnych niebezpieczeństwach z nią związanych.

Wstęp do danego wagonu mają wyłącznie osoby posiadające ważny bilet ze wskazanym w nim miejscem leżącym. Do każdego wagonu przydzielonych jest po dwóch konduktorów, którzy, śpiąc na zmianę, bardzo skrupulatnie kontrolują swój wagon i nie wpuszczają do niego żadnych innych osób na stacjach pośrednich oraz dbają o bezpieczeństwo jazdy swoich pasażerów oczekując na koniec podróży skromnego napiwku za sprzedawane napoje. Ponadto w każdym pociągu znajdują się kolejowi policjanci, gotowi stawić się błyskawicznie w potrzebnym miejscu.

Mimo to należy uważać na rzeczy osobiste i nigdy nie zostawiać dokumentów i pieniędzy w przedziale bez nadzoru. W szczególności należy nie spuszczać z oka bagażu podczas dojeżdżania pociągu do stacji pośrednich i stacji końcowej, a także podczas postojów na stacjach. Generalnie należy kierować się zdrowym rozsądkiem i przestrzegać elementarnych zasad bezpieczeństwa.

Przedziały 1 i 2 klasy można zamknąć od wewnątrz, jednak zasuwę można podobno stosunkowo łatwo otworzyć posługując się zwykłym nożem. Zapobiec można temu zatykając otwór kawałkiem kartonu. Przypadki włamań zdarzają się jednak ogromnie rzadko.

Według opinii wielu podróżników podróż w wagonie 3 klasy bez przedziałów należy do najbardziej bezpiecznych (a przy okazji także najciekawszych i najtańszych), gdyż wszyscy pasażerowie mogą się nawzajem widzieć.

W razie choroby bądź wypadku należy jako pierwszego zawiadomić konduktora, który na następnej stacji wezwie odpowiednią pomoc. Takie przypadki zwykle tylko potwierdzają niezawodność i bezpieczeństwo jazdy Koleją Transsyberyjską, gdyż, nie oczekując żadnej opieki ani pomocy, otrzymujemy ją stosunkowo szybko i bezinteresownie. Podręczna apteczka powinna jednak stanowić niezbędny bagaż każdego turysty.

Osoby samotne, także kobiety, nie narzekają zwykle na brak poczucia bezpieczeństwa podczas podróży, wręcz przeciwnie. Mankamentem samotnej podróży może być natomiast brak możliwości dzielenia się wrażeniami na bieżąco z kimś znajomym. W trasie można jednak poznać tak wielu otwartych i ciekawych ludzi, że zostaje to z pewnością wynagrodzone.

Kolejną „wadą“ samotnej podróży jest ewentualnie brak możliwości pozostawienia bagażu na stacjach pośrednich bez opieki i zwiedzenia stacji pośrednich lub konieczność „dogadania się“ w tym zakresie z konduktorem, który rzuci okiem na bagaż podczas naszej nieobecności.

Na stacjach pośrednich można skorzystać z budki telefonicznej. Karty telefoniczne są do kupienia w kioskach. Jednak rozmowy międzynarodowe nie mogą być prowadzone z każdego automatu, a jedynie z budek międzynarodowych.

Rozwiązaniem problemu może okazać się wykupienie przed podróżą rosyjskiej karty do telefonu komórkowego. Jednak podczas podróży sygnał telefonii komórkowej często zanika. Należy nawet liczyć się z całkowitym jego zanikiem przez kilka godzin bądź nawet przez cały czas podróży. Należałoby uprzednio dowiedzieć się, w których regionach sieć danego operatora jest dostępna. W większych miastach można zazwyczaj bez problemów korzystać z telefonu komórkowego.

Na każdej z granic należy przedstawić do kontroli paszporty oraz ewentualnie dokonać deklaracji celnej. Dla Europejczyków wwóz waluty chińskiej oraz rosyjskiej do tych krajów jest wzbroniony. Po odprawie celnej i granicznej można opuścić przedział i wyjść z pociągu.

Aktualnie przy wjeździe do Rosji należy wypełnić tzw. kartę migracyjną. Dostaje się ją w pociągu w dwóch identycznych, połączonych ze sobą egzemplarzach, z których oba należy wypełnić. Celnik odrywa i zatrzymuje jedną część, a drugą – podstemplowaną – oddaje nam. Tą drugą część będziemy musieli zachować do końca pobytu w Rosji i oddać przy wyjeździe z kraju na granicy. Na tej części pojawi się też stempel rejestracyjny (warto też zajrzeć do działu ).

Bardzo ważne jest wypełnienie karty imigracyjnej zgodnie z treścią i rodzajem naszej wizy. Jeżeli korzystaliśmy z tzw. pośrednictwa wizowego w biurze podróży, musimy koniecznie przed podróżą dowiedzieć się jaki rodzaj wizy został nam ostatecznie wystawiony (warto też zajrzeć do informacji o obowiązku wizowym i zaproszeniach do Rosji) i taki też zakreślić cel podróży. Konieczna jest także wiedza na temat firmy, która wydała zaproszenie (także w wypadku wiz turystycznych należy podać na karcie nazwę firmy rosyjskiej, która wydała zaproszenie). Nazwę firmy wpisujemy w pole „host organisation”.

Jeżeli np. jedziemy z wizą biznesową, a jako cel podróży podamy „turystyczny”, bądź odwrotnie, napotkamy wówczas na poważne problemy na granicy. Także wtedy, gdy nie będziemy wiedzieć jaka firma nas oficjalnie zaprosiła, musimy liczyć się z problemami. W najlepszym wypadku będziemy „zmuszeni” do zapłacenia kary pieniężnej w wysokości wahającej się od 60 do 200 USD i będziemy mogli kontynuować podróż. W jednym z najgorszych wypadków zostaniemy zatrzymani w celu wyjaśnienia sprawy i po kilku dniach aresztu i po opłaceniu powyższej kary odesłani na własny koszt do domu.

Poniżej przedstawiamy aktualne kursy walut potrzebnych ewentualnie podczas odbywania podróży Koleją Transsyberyjską. Przypominamy, że w pociągu obowiązuje waluta danego kraju, przez który pociąg właśnie przejeżdża. Rzadko akceptowane są też dolary amerykańskie lub euro, jednak oficjalnie handel w walucie obcej jest zabroniony. Warto jest postarać się o to, aby mieć przy sobie zawsze drobne monety w walucie danego kraju. Wwóz i wywóz rubli rosyjskich i białoruskich jest zabroniony.

Rubel rosyjski (RUB)
100 RUB = 6 PLN
1 PLN = 17 RUB
Tugrik mongolski (MNT)
1.000 MNT = 1,50 PLN
1 PLN = 680 MNT
Rubel białoruski (BYR)
10.000 BYR = 1,82 PLN
1 PLN = 5,50 BYR
Yuan chiński (CNY)
1 CNY = 0,55 PLN
1 PLN = 1,83 CNY
Euro (EUR)
1 EUR = 4.28 PLN
1 PLN = 0.23 EUR
Yen japoński (JPY)
100 JPY = 3,55 PLN
1 PLN = 28 JPY
Dolar amerykański (USD)
1 USD = 3,86 PLN
1 PLN = 0,26 USD

(stan z dnia 05.12.2019)

Źródło: www.oanda.com

Przepisy celne dla podróżnych

Rosja

Restrykcje celne nie odbiegają od powszechnie przyjętych standardów.

Zakazem wwozu do kraju objęte są: zwierzęta, owoce i warzywa, a także broń i amunicja, materiały wybuchowe, substancje radioaktywne, narkotyki, materiały pornograficzne i materiały przeciwrządowe. Problemy mogą powstać przy próbie wwozu mięsa, produktów mięsnych i mleczarskich.

Bez cła można wywieść z kraju: 200 sztuk papierosów, 50 sztuk cygar, ponadto 2 litry wyrobów alkoholowych, perfumy na własny użytek oraz towary, których wartość nie przekracza 10.000,00 USD. Kolejne ograniczenia: czarny kawior – 250 g, czerwony kawior – 250 g, szlachetne gatunki ryb – 2 kg.

Deklaracji podlegają waluty o wartości przekraczającej kwotę 10.000,00 USD oraz przedmioty wartościowe. Wywieźć można walutę o wartości nie przekraczającej kwoty 3.000,00 USD. Wymagane jest zezwolenie Ministerstwa Kultury na wywóz dzieł sztuki (w tym sztuki współczesnej oraz przedmiotów zabytkowych sprzed 1945 r.).

Przewidziane są dwa rodzaje/kolory korytarzy. Gdy wwozimy walutę o wartości nie przekraczającej kwoty 10.000,00 USD, możemy przejść swobodnie korytarzem zielonym. Korytarz czerwony jest przeznaczony dla osób chcących złożyć deklarację celną.

Polecamy zabrać ze sobą drobniejsze banknoty i wymieniać je stopniowo w mniejszych ilościach ze względu na zmienny kurs dolara i euro.

Mongolia

Nie ma specjalnych zakazów dotyczących wwozu i wywozu rzeczy z Mongolii. Specjalnego zezwolenia na wywóz z kraju wymagają: kwiaty, zwierzęta, wełna, znaleziska archeologiczne i antyki, wartościowe minerały, metale i trofea myśliwskie. Poza tym zakazem wwozu objęte są: broń i amunicja, materiały wybuchowe, substancje radioaktywne, narkotyki, materiały pornograficzne i materiały przeciwrządowe.

Bez cła można wywieść z kraju: 200 sztuk papierosów, 50 sztuk cygar i 250 g tabaki, ponadto 1 litr spirytusu, 2 litry wina i 3 litry piwa oraz towary, których wartość nie przekracza 1.000,00 USD.

Zabroniony jest wwóz i wywóz waluty krajowej. Waluta obca może zostać wwieziona bez ograniczeń, jednak jej wywóz jest możliwy do wysokości kwoty zadeklarowanej. Polecamy zachować do momentu wyjazdu z kraju wszelkie dowody wymiany walut, a także wszelkie dowody rezerwacji hotelowych i bilety na przejazdy.

Chiny

Ścisłym zakazem wwozu objęte są: broń i amunicja, materiały wybuchowe, substancje radioaktywne, narkotyki, materiały pornograficzne, religijne i materiały przeciwrządowe. Zakazowi wwozu podlegają również: nie wywołane, ale gotowe do wywołania klisze fotograficzne, owoce i niektóre warzywa (np. pomidory). W wypadku wykrycia posiadania narkotyków grożą kary pozbawienia wolności. Za handel narkotykami w Chinach przewidziana jest kara śmierci. Urzędnicy mają prawo przeszukania bagażu w celu wykrycia płyt CD, DVD, książek, gazet i innych nośników informacji mających na celu propagowanie materiałów i haseł politycznych, religijnych albo pornograficznych. Niektóre zdjęcia nie uważane na zachodzie za pornograficzne mogą zostać jako takie zakwalifikowane.

Bez cła można wywieść z kraju: perfumy na własny użytek, 400 sztuk papierosów oraz do dwóch butelek alkoholu (łącznie 1,5 litra).

Przedmioty wartościowe, jak np. kamera, aparat fotograficzny, wartościowy zegarek, wartościowa biżuteria itp., muszą zostać zadeklarowane, a deklaracja winna być przechowywana do momentu wyjazdu z kraju.

Zakazem wywozu objęte są: antyki, obrazy, dzieła sztuki, monety sprzed roku 1949, pieniądze o wartości większej niż zadeklarowana bądź o wartości przekraczającej kwotę 5.000,00 USD. Zabroniony jest wwóz i wywóz waluty krajowej o wartości przekraczającej kwotę 6.000,00 CNY.

Białoruś

Bezcłowo wolno wwieźć: towary (oprócz produktów żywnościowych) o wartości nie przekraczającej 1.000,00 EUR i o ciężarze ni eprzekraczającym 50 kg, włączając 1 litr spirytusu, 1 litr piwa, 200 sztuk papierosów lub 200 g tabaki, 5 sztuk biżuterii, 1 zegarek, 3 sztuki odzieży skórzanej lub futrzanej, do 5 kg żywności.

Zabroniony jest wwóz wołowiny i produktów wołowych. Zakazem wwozu do kraju objęte są ponadto: broń i amunicja, materiały wybuchowe, substancje radioaktywne, narkotyki, materiały pornograficzne i materiały przeciwrządowe.

Znane są przypadki konfiskowania komputerów, także laptopów, pod pretekstem ogólnego zagrożenia dla bezpieczeństwa kraju.

Powyższe informacje dotyczące przepisów celnych nie są pełne i wystarczające. Polecamy przed wyjazdem zasięgnąć szczegółowej informacji, zwłaszcza wtedy, gdy nie jesteś pewny/-a co do możliwości wwozu lub wywozu poszczególnych przedmiotów.